|
คำนำ |
|
|
ฉันอ่านธรรม คำกลอน สุนทรผล |
|
ที่อุตส่าห์ละเบงบทนิพนธ์ |
ตั้งแต่ต้นจนครบจบพอดี |
|
ได้ช่วยแก้ช่วยแต้มแซมให้บ้าง |
เพื่อเป็นทางเกื้อกลอนอักษรศรี |
|
สุนทรผลคนเขียนช่างเพียรดี |
ยังไม่มีใครทำสำเร็จเลย |
|
สาธุ โย โมทนาอุตสาหะ |
ที่มานะนิพนธ์ธรรมนำเฉลย |
|
เหมือนร้อยกรองมาลัยไว้ให้เชย |
ใครผ่านเลยมาลาน่าเสียดาย |
|
บุปผาธรรมนำมากรองประคองร้อย |
ต้องค่อยๆ
เกรดสุคนธ์จะหล่นหาย |
|
ไม่คล่องเหมือนมาลัยอื่นที่ดื่นดาย |
ซึ่งร้อยง่ายด้วยบุปผาป่าอนันต์ |
|
งามแต่สีไม่มีกลิ่นประทินชื่น |
ไม่รวยรื่นให้เลยล่วงสรวงสวรรค์ |
|
แม้มีชื่นก็ได้ชื่นเพียงคืนวัน |
หอมไม่ยันฟากฟ้าสุราลัย |
|
ไม่เหมือนมาลัยธรรมนำมาคล้อง |
หอมทั่วถึงพี่น้องทั้งไกลใกล้ |
|
กลิ่นตระหลบจบฟ้าสุราลัย |
จนสิ้นใจก็ไม่สิ้นกลิ่นมาลา |
|
แม้มาลัยไม่สลวยสวยสักหน่อย |
ด้วยผู้น้อยเกรงจะช้ำธรรมบุปผา |
|
ถ้าคนคล้องปองประทินกลิ่นผกา |
รับรองว่าจะต้องสมอารมณ์ปอง |
|
อันกลอนธรรมตามตำหรับฉะบับนี้ |
เป็นหลักธรรมชั้นตรีไม่มีสอง |
|
ช่วยความจำนำสัมผัสจัดทำนอง |
อ่านก็คล่องจำก็ง่ายสบายดี |
|
เหมือนมีครูสอนธรรมประจำบ้าน |
เตือนให้ท่านมีธรรมจำเริญศรี |
|
ต้องการธรรมก็มีครูอยู่พอดี |
กันอัปรีย์จัญไรให้จำเริญ |
|
ขออวยพรให้ผู้อ่านสำราญรื่น |
มีโชคชื่นสองชั้นสรรเสริญ |
|
อีกลาภยศสดใสใจจำเริญ |
จิรังเกินกว่าพิกัด สวัสดี ฯ |
|
|
|
|
พระราชสุธี
ที่ทำการแม่กองธรรมสนามหลวง
วัดมหาธาตุ พระนคร
๑๕ กันยายน ๒๔๙๔
|
